|
Rozmnażać czy nie rozmnażać?
Zanim rozmnożysz swoją sukę bądź psa, odpowiedz sobie na pytanie: dlaczego chcę rozmnożyć? Jedyna własciwa odpowiedź to: dla udoskonalenia rasy.
Nie jest odpowiednią motywacją:
- Chęć zarobienia na sprzedazy szczeniat - może się okazać, że koszty przerosną zyski (Ile kosztuje hodowla?)
- Chęć przeżycia czegoś wyjątkowego - pamiętaj, że w naturze nie zawsze wszystko idzie dobrze. Możesz przeżyć utratę ciąży u suki, ciężki poród zakończony cesarskim cięciem, a także śmierć szczenięcia (wedłu amerykańskich statystyk w niemal co drugim miocie się to zdarza). Bądź na to przygotowany. Jeśli chcesz po prostu pokazać dziecku uroczy widok suki zajmującej się szczeniętami, zawieź je do jakiejś hodowli.
- Chęć sprawienia suce przyjemności, bo natura każe jej mieć choć raz szczenięta - to mit, suka powinna mieć szczenięta w miarę regularnie (co 1,5-2 lata) albo wcale. Jednorazowe zafundowanie suce macierzyństwa zwiększa prawdopodobieństwo chorób narządów rozrodczych. Odchowanie miotu to nie tylko przyjemność, ale także wysiłek. Dla suki, bo musi nosić ciążę, przejść poród i odchować często liczny miot. I dla ciebie - musisz jej w tym wszystkim towarzyszyć a dodatkowo przez co najmniej kilka tygodni sprzątać po załatwiających się z olbrzymią częstotliością szczeniętach. Zastanów się dobrze, czy jesteście oboje na to przygotowani.
- Chęć sprawienia przyjemności psu, żeby choć raz spróbował seksu, bo wtedy przestanie szaleć na widok suk - to kolejny mit. Pies, który raz pokrył, będzie dążył tym bardziej do kolejnych kryć. A ty nie masz zbyt dużego wpływu na to, kiedy i czy w ogóle pojawi się jakaś suka do krycia.
Suka czy pies, zanim zostana rodzicami, powinni spelnic kilka warunkow:
- Osiagnac na wystawach doskonale oceny - nie tylko kwalifikacje obowiazujaca do uzyskania praw hodowlanych, ale naprawde dobre wyniki wystawowe. Zwiazek Kynologiczny stawia dosyc niskie wymagania, ktore spelnic moze praktycznie niemal kazdy pies czy suka, uzyskanie jednak 3 ocen niezbednych do otrzymania praw hodowlanych nie oznacza jeszcze, ze dane zwierze przedstawia wysoka hodowlana wartosc. Pamietajmy, ze aby rodzace sie szczenieta danej rasy byly coraz lepsze, nalezy rozmnazac tylko osobniki plasujace sie POWYZEJ PRZECIETNEJ w danej rasie. Wszyscy kochamy nasze psy, sa dla nas najlepsze i najpiekniejsze, w hodowli jednak musimy spojrzec na nie krytycznym okiem.
- Miec doskonala, typowa dla rasy psychike. Nie mozna rozmnazac psow agresywnych czy tchorzliwych. Charakter jest w duzym stopniu dziedziczny i produkowalibysmy w ten sposob kolejne pokolenia psow sprawiajacych powazne problemy swoim wlascicielom. U malamutow szczegolnie nalezy unikac w hodowli osobnikow agresywnych wobec ludzi. Malamut ma byc z definicji stworzeniem lagodnym wobec ludzi.
- Cieszyc sie doskonalym zdrowiem. Rozmnazane zwierzeta powinny byc przebadane pod katem dysplazji stawow biodrowych i genetycznie uwarunkowanych chorob oczu. Badania takie wykonuje tylko mala grupa uprawnionych weterynarzy, ktorzy jednoczesnie maja prawo wpisywac wyniki tych badan do rodowodu. Procz tego warto wykonac badania krwi - nie tylko podstawowa morfologie, ale badania w szerokim zakresie, ktore pozwola wykryc ewentualne zaburzenia w pracy nerek, watroby, tarczycy etc. Dodatkowo mozna przebadac takze stawy lokciowe, serce.
Zdrowie to podstawa!
|
